Krzysztof Winter eksploruje kompozycję będącą miksem dźwięków sinusoidalnych oraz nagrań kryształowej harfy, nastrojonych do wybranych częstotliwości Solfeggio. Precyzyjny, generowany elektronicznie ton spotyka naturalny rezonans kwarcowych tub harfy, ich harmoniczne i długie wybrzmiewanie. Utwór ma charakter sonorystyczny — jego materiałem jest nie tylko wysokość dźwięku, ale także barwa, rezonans, wybrzmienie i przestrzenne zachowanie. Dwa rodzaje materii dźwiękowej — precyzja sinusoidy i rezonans kryształu — tworzą wspólne przestrzenne pole SOLFEGGIO.